kadıköy bayan escort

logo

ORHANLAR MAHALLESİ TOKMAKLAR SOKAK


Dr. Can Canver
cancanver7@gmail.com

Bugün Ereğli’mizin sahil bandından bakıldığında Yalı Caddesi’nde yeniden inşa edilen Bülent Oğuz Yalısı’nın yanından yukarıya çıkan sokak Tokmaklar Sokak olarak bilinir. Yalı Caddesi’ne paralel olan bu sokağın hemen girişinde Oğuzlar’ın yalı evi olarak bilinen, ilginç çıkmalı mimarisi ile kentimizin kültür değerlerinden biri olan altı kargir, üst katları ahşap bir bina vardı. Geçenlerde tehlike arzettiği için Belediye tarafından yıktırılmıştı. Bu bina TED Koleji’nden çocukluk arkadaşım, rahmetle andığım kuyumcu Bülent Oğuz’un sevgili eşi , Kdz Ereğli Elif Lions Kulübü’nün geçmiş dönem başkanlarından Semra Oğuz tarafından yeniden inşa ettirilerek, hem sevgili eşinin adı yadedildi, hem de Ereğli’mizin kültür değerlerinden birine yeniden hayat verildi. Ellerine sağlık Semra kardeşim…

Oğuz ailesi bu evde özellikle yazları ikamet edermiş; benim çocukluğumda ise Hakim Remzi Bey ve ailesi otururdu…

Bülent Oğuz yalısının hemen yanında ise Kübra Dölen teyzemiz, sevecen ve insancıl kızı Hülya ile birlikte ikamet ediyorlardı…

Tokmaklar Sokağın girişinden bakıldığında, hemen karşıda bize göz kırpan üç katlı kargir binada annemin babası kasap Süleyman dedem ve anneannem Ayşe Kasapoğlu otururdu. Her ikisi de rahmetli oldu… Ereğli’mizin kültür değeri olduğu için bu evin tescilleştirilmesi gerçekleştirildi…

Kasap dedemin evinin karşısında ise, dedemin kardeşinin oğulları olan ve bir zamanlar kasaplık mesleğini icra eden Rıdvan ve Ünsal Kasapoğlu kardeşlerin, eşleri, çocukları ve anneleri Hidayet Teyze’nin ikamet ettikleri büyük evleri yer almaktadır. Rıdvan amca daha sonraları Üstün Erçelik otobüs firmasında şehirlerarası otobüs de çalıştırmış, oğlu İsmail Kasapoğlu da bu işi sürdürmüştü. Aynı binada bir ara Ereğli’li iş adamı İrfan Erdem’in babası, eski belediye başkanlarından Kamil Erdem amcamız ve ailesi ile Perizat Teyze ve oğlu Murat da oturmuşlardı.

Bu binanın yanında da konserveci Halil Dölen amcamızın ailesiyle birlikte ikamet ettiği yapı yer almaktadır. Nur içinde yatsın…

Tokmaklar Sokağın bu kesiminde, tam karşıda ise bir zamanlar Aydın ve Ayhan Babaoğlu kardeşler; Pamuk Prenses ve Yedi Cüce filminin sevimli cüceleri olarak adlarını Yeşilçam’ın tarihine yazdırmışlardır, otururlar, sokağımızın neşeli tiplerini oluştururlardı.

Tokmaklar Sokağı burada sola gidildiğinde Deniz Ticaret Odası’a sürtünerek Yalı caddesi’ne kavuşan daracık bir geçişgaha, sağ tarafa yönelen kolu da hemen biraz ileride sola ve sağa ayrılarak; soldaki Halil Paşa Konağı denilen Ereğli Müzesi’nin arka girişine, sağdaki ise Orta Cami’ye açılır.

Orhanlar Mahallesi Tokmaklar Sokağı çocukluğumun en güzel anılarının geçtiği bir yerdi… Bu sokakta bulunan evlerde kilitlenmiş kapı olmazdı çocukluğumda… Tüm sokak sakinleri birbirini tanır, aileler arasında gidip gelmeler, sıcak sevecen sohbetler, resmiyet arzetmeyen komşuluk ilişkileri hayat bulurdu… Kapılarda sadece tokmak bulunur; birbirine gidip gelenler bu tokmakları kullanarak geldiklerini bildirir, davet beklemeden eve girerlerdi. Tokmakların vuruluş sayısından gelenin erkek mi, kadın mı olduğunu ev sakinleri anlardı.

Yaz akşamlarında sokak sakinleri sokakta toplanır, erkekler bir tarafta sohbet ederken, kadınlar yerlere serdikleri kilim ve örtülerin üzerinde el işi ve örgü yaparak, kışlık yiyecek hazırlayarak hem sohbet eder, hem de evlerinden getirdikleri yiyecekleri birbirlerine ikram ederlerdi.

O dönemler sokaktan araba geçecek endişesi de olmadığından; zira Ereğli’mizde topu topu üç araç bulunmaktaydı, biz çocuklar neşeyle etrafta koşuşturur, saklambaç, birdirbir, çelik çomak, kovboyculuk, yakartop gibi oyunlar oynardık.

Özellikle yaz aylarında sokakta açılan ortak iftar yemeklerinin ve sahur birlikteliklerinin tadını unutamam…

Sokağımızdan geçen Ramazan davulcusundan yalvararak aldığımız enstrümanı ile çaldığım Ramazan davulunun keyfini sizlere anlatmam mümkün değil… Bugün mü?… Maalesef o eski Ereğli kalmadı, eski Orhanlar Mahallesi de, o eski Tokmaklar Sokak da… Ereğli’nin yerli ailelerinin çocukları bile artık birbirini tanımaz hale geldi…

Aile ilişkileri, mahallelilik, komşuluk gelenek ve görenekleri, sokak kültürü kalmadı… Çekirdek aile fertleri bile artık küçücük ikametgah alanlarında birbirlerinin neredeyse yüzünü göremez hale geldi… TV, bilgisayar, eğlence mekanları, modern yaşantı vb. aile, komşuluk değerlerini, insani ilişkiler kavramlarını yozlaştırdı…

Bireysellik, bencillik, ‘benci’ duygularla davranmalar, çıkar ilişkileri, her yapılan değerden karşılık beklemeler, bizleri ‘biz’ olmaktan çıkardı… Ne yazık ki!…

Share
810 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

4+1 = ?

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

sisli escort istanbul escort ümraniye escort anadolutour.com kartal escort dasurl.com beşiktaş escort www.scspics.com şirinevler escort derememlak.com rus escort yapayklavye.com ataköy escort www.umraniyemedya.com beylikdüzü escort ataşehir escort ümraniye escort kadiköy escort kadıköy escort escort kadıköy ümraniye escort kartal escort ataşehir escort anadolu yakası escort